از ناریه تا صادرات؛ گره‌های پیش‌روی معدن و ضرورت تصمیم‌گیری کارشناسی

به گزارش افق معدن: مدیرعامل شرکت مس کاوان نماد با اشاره به مجموعه‌ای از موانع عملیاتی و سیاستی در بخش معدن گفت: اگر قرار است معدن در اقتصاد ملی نقش راهبردی و ارزآور داشته باشد، تأمین نهاده‌های حیاتی، انرژی، زیرساخت، سرمایه‌گذاری و امکان صادرات نیز باید متناسب با همین جایگاه دیده شود. او با اشاره به اینکه در یکی از معادن زیرمجموعه شرکت مس کاوان، عملیات معدنکاری از حدود 700 هزار تن در ماه به حدود 100 هزار تن در ماه کاهش پیدا کرده است، کمبود مواد ناریه را از مسائل فوری دانست و همزمان بر اثر تجمیعی مشکلات سوخت، برق، ماشین‌آلات، اسید سولفوریک، عوارض صادراتی و رفع تعهد ارزی بر تولید تأکید کرد.

سال‌هاست درباره «معدن به‌جای نفت» صحبت می‌شود. از نگاه شما این شعار تا چه اندازه به واقعیت نزدیک شده است؟
این جمله ظرفیت تبدیل شدن به یک راهبرد ملی را دارد. ایران از نظر ذخایر معدنی، تنوع مواد معدنی و موقعیت جغرافیایی ظرفیت بزرگی دارد و معدن می‌تواند اشتغال ایجاد کند، مناطق کمترتوسعه‌یافته را فعال کند، زنجیره صنایع معدنی را به حرکت درآورد و ارزآوری پایدار داشته باشد. اما میان گفتن «معدن به‌جای نفت» و ساختن یک اقتصاد معدنی تفاوت اساسی وجود دارد. اگر معدن قرار است جایگزین بخشی از درآمدهای نفتی شود، باید نسبت به استمرار فعالیت آن نیز حساس باشیم. معدن بدون ماشین‌آلات، سوخت، مواد ناریه، برق، سرمایه‌گذاری، زیرساخت حمل‌ونقل و امکان صادرات نمی‌تواند نقش مورد انتظار را ایفا کند.

یکی از موضوعاتی که بارها درباره آن هشدار داده‌اید، کمبود مواد ناریه است. وضعیت تا چه اندازه جدی است؟
موضوع از مرحله یک مشکل معمولی عبور کرده است. مواد ناریه برای معدن یک کالای جانبی نیست؛ نقطه آغاز عملیات استخراج است. اگر آتشباری طبق برنامه انجام نشود، استخراج، بارگیری، حمل و در ادامه فرآوری نیز تحت تأثیر قرار می‌گیرد. برای روشن شدن ابعاد موضوع، در یکی از معادن زیرمجموعه شرکت مس کاوان، عملیات معدنکاری از حدود 700 هزار تن در ماه به حدود 100 هزار تن در ماه کاهش پیدا کرده است. این فقط یک عدد تولید نیست؛ پشت این کاهش، پیمانکار، راننده، اپراتور ماشین‌آلات، کارگر، تأمین‌کننده و ده‌ها کسب‌وکار وابسته قرار دارند و اثر آن به‌سرعت به تولید کارخانه و جریان نقدینگی مجموعه منتقل می‌شود.