خاموشی صنایع؛ محدودیت برق چگونه تولید معدن و فولاد را تهدید می کند؟

به گزارش افق معدن: تداوم محدودیت‌های برق صنایع در ماه‌های اخیر، بار دیگر زنگ خطر کاهش تولید در بخش معدن و صنایع معدنی را به صدا درآورده است. فعالان این حوزه معتقدند اگرچه مدیریت مصرف انرژی برای عبور از اوج بار شبکه برق ضروری است، اما ادامه خاموشی‌های برنامه‌ریزی‌شده می‌تواند تولید، صادرات و سرمایه‌گذاری در صنایع راهبردی کشور را با چالش‌های جدی مواجه کند.

• خاموشی‌ها؛ تهدیدی برای تولید و زنجیره تأمین

صنایع معدنی و فولادی به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین مصرف‌کنندگان برق، در هفته‌های اخیر با محدودیت‌های متعددی در تأمین انرژی روبه‌رو بوده‌اند. این شرایط موجب کاهش ظرفیت تولید در برخی واحدها، افزایش هزینه‌های عملیاتی و ایجاد وقفه در اجرای برنامه‌های توسعه‌ای شده است.

کارشناسان اقتصادی معتقدند خاموشی صنایع تنها به کاهش تولید محدود نمی‌شود؛ بلکه زنجیره تأمین مواد اولیه، تعهدات صادراتی و بازار داخلی را نیز تحت تأثیر قرار می‌دهد. هر ساعت توقف خطوط تولید در صنایع فولاد، سیمان، مس و آلومینیوم، علاوه بر کاهش درآمد شرکت‌ها، بر صنایع پایین‌دستی نیز اثر مستقیم می‌گذارد.

• افزایش هزینه تولید و کاهش رقابت‌پذیری

فعالان بخش خصوصی تأکید می‌کنند سرمایه‌گذاری‌های چند هزار میلیارد تومانی در صنایع معدنی زمانی به بازدهی مطلوب می‌رسد که تأمین پایدار انرژی تضمین شود. در غیر این صورت، کاهش بهره‌وری، افزایش هزینه تمام‌شده محصولات و افت سودآوری، رقابت‌پذیری تولیدکنندگان ایرانی را در بازارهای منطقه‌ای و جهانی کاهش خواهد داد.

به باور کارشناسان، استمرار محدودیت‌های انرژی می‌تواند بخشی از مزیت رقابتی صنایع معدنی ایران را که بر پایه دسترسی به انرژی ارزان شکل گرفته، تحت تأثیر قرار دهد.

• راهکار صنایع؛ حرکت به سمت نیروگاه‌های اختصاصی

در سال‌های اخیر بسیاری از شرکت‌های بزرگ معدنی و فولادی برای کاهش وابستگی به شبکه سراسری برق، سرمایه‌گذاری در احداث نیروگاه‌های اختصاصی، نیروگاه‌های خورشیدی و پروژه‌های بهینه‌سازی مصرف انرژی را آغاز کرده‌اند.

اگرچه این پروژه‌ها می‌توانند بخشی از نیاز صنعت را در آینده تأمین کنند، اما کارشناسان معتقدند بهره‌برداری کامل از آن‌ها نیازمند زمان و حمایت‌های دولتی است و در کوتاه‌مدت نمی‌تواند مشکل ناترازی انرژی را برطرف کند.

• لزوم اصلاح سیاست‌های انرژی

کارشناسان حوزه انرژی بر این باورند که مدیریت خاموشی‌ها به‌تنهایی راهکار مناسبی برای حل بحران نیست. توسعه ظرفیت نیروگاهی، سرمایه‌گذاری در انرژی‌های تجدیدپذیر، اصلاح نظام قیمت‌گذاری انرژی، کاهش تلفات شبکه و مشارکت بیشتر بخش خصوصی از مهم‌ترین اقداماتی است که می‌تواند به تأمین پایدار برق صنایع کمک کند.

به اعتقاد آنان، امنیت انرژی باید به یکی از ارکان اصلی سیاست‌گذاری صنعتی کشور تبدیل شود؛ زیرا بدون برق پایدار، تحقق اهداف تولید و صادرات امکان‌پذیر نخواهد بود.

• تأثیر مستقیم بر صادرات و رشد اقتصادی

صنعت معدن و فولاد سهم قابل توجهی در صادرات غیرنفتی و ارزآوری کشور دارد. از این رو، هرگونه کاهش تولید ناشی از محدودیت‌های برق می‌تواند بر درآمدهای ارزی، اشتغال و رشد اقتصادی نیز اثرگذار باشد.

کارشناسان هشدار می‌دهند اگر برنامه جامعی برای رفع ناترازی انرژی تدوین نشود، صنایع معدنی در سال‌های آینده با چالش‌های جدی‌تری در حفظ بازارهای صادراتی و اجرای طرح‌های توسعه‌ای مواجه خواهند شد.

انتهای پیام/